درماتیت سبورئیک  SEBORRHElC DERMATITIS

درماتیت سبورئیک :  یک اگزمای مزمن خفيف و شایع است که در کودکان و بالغين دیده می شود . ضایعات به اسکالپ ، گوش ها ، صورت ، قسمت میانی سینه ، کشاله ران و چین ها تمایل دارند . از عوامل مرتبط با آن میتوان غدد سباسه فعال ، ترکیب سبوم غیر طبیعی مالاسزيا فور فور را نام برد

ویژگی این بیماری پوسته های زرد و چرب بر روی یک زمینه اریتماتو است. یک ویژگی این بیماری تغییر شدت و ایجاد حملات بیماری بدنبال عواملی مثل استرس، خستگی و تماس با نور آفتاب است؛ خارش هم با درجات مختلف وجود دارد.

درماتیت سبورئیک

درماتیت سبورئیک

درماتیت سبورئیک

درماتیت سبورئیک

درماتیت سبورئیک

1⃣ ناحیه سر : زودرس ترین علامت درماتیت سبورئیک، شوره سر می باشد. پشت گوش نیز از محل های درگیری است و احتمال ایجاد اوتیت اکسترن نیز وجود دارد.

2⃣ ناحیه صورت : در صورت معمولا قسمت داخلى ابروها ، بین دو ابرو و چینهای نازولبیال درگیر میشوند که به صورت قرمزی و پوسته ریزی می باشد. بلفاریت شایع است و در موارد شدید زخم پلکها و ریزش مژه ها رخ میدهد.

نکته ای بسیار مهم : یک ناحیه درگیر در آقایان چانه و درگیری نواحی ریش، سبیل و خط ریش است که با بلند شدن موهای این ناحیه رخ داده و با اصلاح کردن و تراشیدن ریش برطرف می شود

 اتیولوژی : مخمرمالاسزیا در ایجاد درماتیت سبورئیک نقش دارد. ضایعات این بیماری در مناطق با چربی بالا بیشتر رخ میدهد، به همین علت در مبتلایان به پارکینسون که افزایش چربی پوست وجود دارد، درماتیت سبورئیک شایعتر است.

نکته ای بسیار مهم: در موارد مقاوم و شدید درماتیت سبورئیک، بیمار باید از نظر عفونت HIV مورد ارزیابی قرار گیرد.

یادآوری : درماتیت سبورئیک در مبتلایان به پارکینسون شایعتر است.

 درمان :

نکته مهم در درمان این بیماران آموزش است که بیمار متوجه شود این یک بیماری عودکننده است و نیازمند سالها درمان می باشد. در آغاز معمولا از درمان موضعی استفاده میشود. در موارد شدید و مقاوم به درمان، داروهای خوراکی به کار برده می شوند.

دو گروه از داروهایی که برای درمان درماتیت سبورئیک استفاده می شوند، عبارتند از

1⃣ داروهای ضدقارچ: اثر پایدارتری دارند.

2⃣ داروهای ضدالتهاب (کورتیکواستروئیدها ) : اثر سریع تری دارند.

در درماتیت سبورئیک سر ، شامپوهای کتوکونازول، سلنیوم سولفاید، زینک پیریتیون و تار به کار برده میشوند.

در مواردی که داروهای ضدقارچ به تنهایی موثر نباشند یا التهاب وجود داشته باشد، استروئیدهای موضعی خفیف تا متوسط تجویز می گردند. در موارد شدید، داروهای خوراکی ضد قارچ مثل کتوکونازول، فلوکونازول یا ایتراکونازول به مدت کوتاهی اندیکاسیون می یابند.

 نسخه دارویی :

1⃣  Zinc pyrithione or Tar shampoo

2⃣ oint Hydrocortisone  ٪۱
در صورت مشاهده التهاب روزی دو بار استفاده شود

3⃣ Cream ketoconazole ٪۲
روزی دو بار در بهبود ضایعات موثر است .
4⃣ Cap  Itraconazole 200 mg برای 7 روز
روزی یک عدد یا mg 100 روزی دو عدد ( به مدت یک هفته )

5⃣ Cap Fluconazole 300 mg  هفته ای یک عدد ( به مدت دو هفته )

در موارد متوسط تا شدید بیماری می توان یکی از دو داروی فوق را به کار برد .

 توجهات بالینی و درمانی :

1⃣ در صورت تجویز فلوکونازول چک BUN , Cr و آنزیم های کبدی و چک PT (  در صورت تجویز همزمان دارو با داروهای کومارینی ) لازم است

2⃣ در صورت تجویز ایتراکونازول انجام آزمون های کبدی و قطع دارو در صورت بالارفتن آنزیم های کبدی ضروری است

3⃣ پوست بیماران با درماتیت سبورئیک به نور آفتاب ، گرما و بیماری های تب دار حساس بوده و ممکن است با درمان موضعی اگرسیو تشدید شود .

4⃣ سرعت رشد و تکثیر مالاسزيافورفور آهسته است و طی دو تا چند هفته بعد از درمان مجددا عود می کند بنابراین نیاز به درمان تکرار شونده دارد

‫0/5 ‫(0 نظر)

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *